مشمولان مبتلا به آرتریتهای عفونی مزمن مفاصل بزرگ از سربازی معاف می شوند

     به عفونت یک مفصل بزرگ گفته می‌شود که به آرامی و طی هفته‌ها تا ماه‌ها ایجاد می‌شود، یا یک آرتریت حاد است که به طور کامل درمان نشده و به مرحله مزمن رسیده است. در این نوع، علائم کلاسیک عفونت حاد (قرمزی شدید، گرمای زیاد، تب بالا) اغلب کمرنگ یا غایب هستند.

علل اصلی (میکروب‌های مزمن):

برخلاف نوع حاد که باکتری‌های چرک‌ساز (مانند استافیلوکوک) شایع هستند، در نوع مزمن، میکروب‌های آهسته رشد و کم‌علائم نقش دارد که شامل:

 1 - مایکوباکتریوم توبرکلوزیس (عامل سل) :

                  شایع‌ترین علت آرتریت عفونی مزمن در کشورهای در حال توسعه. معمولاً از ریه یا غدد لنفاوی به مفصل (به خصوص زانو و لگن) می‌رسد. 
 2 - باکتری‌های قارچی(مانند کاندیدا، آسپرژیلوس، کوکسیدیوئیدس) :

              که بیشتر در افراد با سیستم ایمنی ضعیف (شیمی درمانی، ایدز، پیوند اعضا، مصرف طولانی کورتون) مشاهده می شود و  سیر بسیار کند (ماه‌ها تا سال‌ها) دارد.
 3 - بروسلا (تب مالت) :

               که در مناطق دامپروری شایع است و  علاوه بر آرتریت مزمن، با تعریق شبانه، درد کمر و ضعف همراه است. 
 4 - مایکوباکتریوم‌های غیرسلی (مثلاً M. avium) :

                در افراد با بیماری ریوی زمینه‌ای یا ایمنی ضعیف بوجود می آید
 5 - باکتری‌های کم‌ویروس (مانند استافیلوکوک اپیدرمیدیس، پروپیونی باکتریوم آکنه) :

        که مخصوصاً بعد از جراحی تعویض مفصل (پروتز) عیان می شود. ماه‌ها بعد از عمل جراحی باعث درد مبهم و شلی پروتز می‌شوند. 

 چرا این نوع مزمن خطرناک است؟ 

1. کم بودن علائم حاد: ممکن است همراه با تب بوده یا فقط تب خفیف شبانه  باشد. قرمزی ملایم یا اصلاً قرمزی وجود ندارد. تورم مفصل معمولاً متوسط است (نه مثل بادکنک باد شده).
2. درد مبهم و متناوب: درد اغلب با فعالیت بدتر می‌شود، اما ممکن است مدتی خوب شود و دوباره برگردد. بیمار اغلب شکایت از سفتی صبحگاهی طولانی (بیشتر از یک ساعت) دارد.
3. آتروفی عضلات اطراف مفصل: به دلیل استفاده نکردن از مفصل دردناک، عضلات ران یا بازو به تدریج تحلیل می‌روند.
4. تشخیص دیرهنگام: به دلیل شباهت با بیماری‌های شایع‌تر مانند استئوآرتریت (ساییدگی) یا آرتریت روماتوئید، میانگین زمان تشخیص ممکن است ۳ تا ۶ ماه به تعویق بیفتد. در این مدت، مفصل صدمات جبران‌ناپذیری می‌بیند.

 مفاصل بزرگ درگیر:
- زانو (شایع‌ترین) : بیش از ۵۰٪ موارد
- لگن (مخصوصاً در سل استخوانی)
- شانه
- مفصل ران (کمتر از زانو ولی با عواقب وخیم‌تر)

 عوارض اختصاصی آرتریت عفونی مزمن:

علاوه بر تخریب غضروف (که در نوع حاد هم هست)، در نوع مزمن شاهد موارد زیر هستیم:

1. تخریب کامل استخوان زیر غضروف: میکروب‌ها به تدریج استخوان را می‌خورند و باعث ایجاد کیست‌های بزرگ در استخوان می‌شوند.
2. آنکیلوز فیبروز یا استخوانی: مفصل در یک وضعیت بد (معمولاً خمیده) خشک می‌شود و دیگر قابل حرکت نیست.
3. دررفتگی پاتولوژیک مفصل: مخصوصاً در مفصل ران، تخریب استخوان باعث بالا رفتن و دررفتگی سر استخوان ران می‌شود.
4. تشکیل سینوس (فیستول) مزمن: یک راه خروج چرک از مفصل به سطح پوست ایجاد می‌شود که مدام ترشح دارد. این وضعیت مخصوص سل مفصل است.

        مشمولانی که به آرتريت هاي عفوني مزمن مفاصل بزرگ مبتلا باشند از خدمت سربازی معاف دائم می شوند.