مشمولان کر ولال از خدمت سربازی معاف می شوند

       اصطلاح کری و لالی در تعریف دقیق پزشکی به شرایطی گفته می‌شود که در آن فرد همزمان دچار ناشنوایی شدید و ناتوانی در تکلم است، اما نکته کلیدی این است که ناتوانی در تکلم، یک مشکل اولیه و مستقل نیست؛ بلکه پیامد مستقیم ناشنوایی عمیق است که در دوران پیش از فراگیری زبان رخ داده است. به بیان دیگر، لالی در این افراد به این معنا نیست که اندام‌های گفتاری آن‌ها (حنجره، تارهای صوتی، زبان و...) دچار نقص است. بلکه به این دلیل است که از آنجا که فرد صدایی را نمی‌شنود، فرصت یادگیری زبان را از طریق تقلید شنیداری از دست می‌دهد. این افراد توانایی تولید صدا را دارند، اما قادر به بیان کلمات و جملات به‌صورت قابل‌فهم نیستند، مگر اینکه با روش‌های خاص آموزشی، تکلم را فرا بگیرند.

      علت و زمان وقوع، عامل اصلی تعیین‌کننده :

        مهم‌ترین عاملی که تعیین می‌کند ناشنوایی منجر به "لالی" می‌شود یا نه، سن وقوع ناشنوایی است. بر اساس این عامل، دو گروه اصلی تعریف می‌شوند:

     1. لالی پیش‌زبانی : این حالت زمانی رخ می‌دهد که ناشنوایی عمیق مادرزادی باشد یا در اوایل کودکی و پیش از تکمیل فرآیند یادگیری زبان مادری (معمولاً پیش از ۴ تا ۶ سالگی) ایجاد شود. در این موارد، فرد اصلاً فرصت یادگیری گفتار را پیدا نمی‌کند یا اگر شروع به حرف زدن کرده باشد، آن را فراموش می‌کند.

     2. لالی پس‌زبانی : اگر ناشنوایی پس از فراگیری کامل زبان در فردی رخ دهد، معمولاً منجر به "لالی" کامل نمی‌شود، چراکه فرد زبان را یاد گرفته است. اما در صورت عدم مراقبت و تمرین، به دلیل نبود بازخورد شنیداری، گفتار او به‌مرور زمان دچار بدصدایی، نامفهومی و بینظمی در آهنگ کلام می‌شود و ممکن است توانایی گفتاری خود را تا حد زیادی از دست بدهد.

     عامل تعیین‌کننده دیگر، درجه ناشنوایی است. برای اینکه فرد قادر به یادگیری گفتار نباشد، معمولاً ناشنوایی باید از نوع عمیق و شدید باشد که در آن آستانه شنوایی فرد ۸۰ دسی‌بل یا بیشتر کاهش یافته و قادر به شنیدن حتی صداهای بلند هم نیست.

        مشمولان مبتلا به کری ولالی از خدمت وظیفه عمومی معاف می شوند